“Ik was er echt bang voor, want mijn sentinel is kapot! Ik heb wel honderd keer omgekeken"

De vierde etappe van de Dakar Rally was zo’n snelle dat Edwin Straver vreesde dat de snelste auto’s hem binnen de kortste keren zouden inhalen. En als hij ergens niet op zat te wachten, was het dat. Hét kenmerk van de 406 km lange etappe van Arequipa naar Moquegua was namelijk dat het een gigantische stofbak met feshfesh was.



“Het was een dag met snelle paden, feshfesh en heel veel stenen”, vertelde Straver bij de finish. “Maar ik heb heerlijk gereden. Echt heel lekker. Navigeren ging ook goed. Eén klein foutje, wat me hooguit twee minuten heeft gekost. Verder ging het super.” Omdat het zo’n snelle piste was, had Straver verwacht dat de auto’s hem wel om de oren zouden vliegen en hem in het stof zouden zetten. “Ik was er echt bang voor, want mijn sentinel (het systeem dat met licht en geluid waarschuwingssignalen geeft als er een snellere deelnemer aan komt zeilen) is kapot. Ik hoor ze dus niet aankomen. Ik heb wel honderd keer omgekeken om te kijken of ze er nog niet aan kwamen. Gelukkig kwamen de eerste auto’s me pas een kilometer of drie, vier voor de finish voorbij.”

Het euvel is waarschijnlijk veroorzaakt door een draadbreukje. “Ik heb er een keer aan zitten rommelen. Hopelijk kan ik het fiksen, want zonder sentinel rijden is heel vervelend.” De motorrijders brachten de nacht door in een afgesloten marathonbivak in Moquegua, waar ze weinig middelen tot hun beschikking hadden. De kistrijders zijn toch al gewend om met weinig middelen zelf het onderhoud en reparaties aan hun motor te doen, dus voor Straver was dat niet zo’n bezwaar.

De vijfde etappe, het tweede deel van de marathon, is voor de motoren een special van 345 km terug naar Arequipa.