Is de paus Lotus goed gezind? Bovennatuurlijke machten in het spel

Vorige week kwam na het pauselijke conclaaf, welke door de katholieken en sympathisanten met ingehouden adem werd gevolgd, de witte rook eindelijk uit de Vaticaanse schoorsteenpijp te voorschijn. Paus Franciscus zag kort daarna voor de eerste maal als paus het goddelijke levenslicht. Dat uitgerekend Lotus enkele dagen later als eerste Grand Prix-winnaar van het F1-seizoen uit de bus kwam rollen kan geen toeval zijn. Van de laatste vijf races die onmiddellijk na een pauselijk conclaaf werden betwist, waren er twee Lotus-overwinningen. Jim Clark in 1963 en Mario Andretti in 1978, beiden op Zandvoort tijdens de Nederlandse Grand Prix. In 2005 won Fernando Alonso met Renault in San Marino, daags na de inhuldiging van de nieuwe leider van de kerk.

Halverwege de race van zondag dreigde de hemel zich te openen met een herhaling van de zondvloed van zaterdag. Terwijl sommige coureurs een oog naar de hemel richtte, was er voor Kimi Raikkonen geen moment van aarzelen en reed de Fin koelbloedig als altijd naar zijn tweede overwinning voor Lotus. Zijn zege werd na afloop uitgeroepen als een ‘schokkende overwinning’, maar zag The Iceman het zelf slechts als een progressie van een opwaartse curve voor zijn team. Geen goddelijke hand aanraking van een bovennatuurlijke macht dus.

Toch spreekt het Lotus symbool in deze context tot de verbeelding. Het symboliseert in diverse Oosterse culturen de goddelijke geboorte en zuiverheid. Godinnen voorgesteld als goedgunstige partner van een god houden vaak een lotus vast. Laat Paus Franciscus nou net een goedgunstige partner van God wezen en afgelopen zondag bewijst maar weer dat er zich meer tussen hemel en aarde beweegt. Toch?