In de aanloop naar de 100e Indy 500: Een terugblik naar spectaculaire races (Deel 3)

In de aanloop naar de honderdste Indy 500 kijkt RaceXpress elke maand terug op een bijzondere editie van The Greatest Spectacle in Racing. Deze maand deel 3, de Indy 500 van 1997. Op verschillende manieren was deze race de laatste van een tijdperk. Deze race was de laatste keer dat deze werd verreden onder de vlag van de United States Automobile Club (USAC). Daarnaast was het de tweede en laatste overwinning van de Nederlander Arie Luyendijk. Tot slot was het voor het eerst sinds de jaren zestig dat de coureurs zonder turbo motoren reden.


Luyendijk drukte zijn stempel op de kwalificatie. De in Sommelsdijk geboren coureur kwalificeerde zijn Treadway Racing, Oldsmobile aangedreven, G-Force GF01 op pole position. De G-Force GF01 en Dallara IR7 chassis waren de eerste auto's speciaal gebouwd voor de Indy Racing League. De race editie van 1996 was de eerste onder de Indy Racing League, hier reed men met oude CART (ChampCar) chassis. Luyendijk reed een ronde van meer dan 218 mijl per uur wat hem de pole position opleverde. Naast hem startten Tony Stewart en Vincenzo Sospiri. Voor het eerst 1979 hadden 35 coureurs zich gekwalificeerd. Door een uitzonderlijke regel van de USAC kregen Lynn St. James en Johnny Unser een startbewijs, ondanks dat ze buiten de top 33 waren beland.

Regen zorgde er voor dat de race pas op maandag 26 mei werd gestart. De opwarmronden verliepen onrustig. Dr. Jack Miller ("de racende tandarts") op plaats zeventien spinde op koude banden. Miller kon zijn weg vervolgen. Op de vijfde startrij ging het volledig mis. Stéphan Grégoire, Affonso Giaffone en Kenny Bräck crashten in de muur in de vierde bocht vlak vóór de start. Sam Schmidt, Alessandro Zampedri en Robbie Grof hadden technische problemen voor de start. Uiteindelijk startten 30 coureurs de prestigieuze race. Tony Stewart ging bij de start naar de leiding in de race. Na tien ronden blies Claude Bourbonnais zijn motor op. Kort er na begon het te regenen en werd het vervolg van de race uitgesteld tot dinsdag.


Op dinsdag 27 mei werd het restant, 184 ronden, verreden. Tony Stewart en Robbie Buhl reden lang aan de leiding in het eerste deel van de race. Voor Robbie Gordon was de race snel voorbij. Gordon had brand in zijn auto. De coureur uit Cerritos, Californië sprong uit zijn auto en rolde over het gras om de brand te doven. Zijn auto bleek nog te rijden en hij wilde graag terug in de auto. Dit werd niet toegestaan door de veiligheidsmedewerkers. Bij de herstart bracht Tony Stewart het veld erg langzaam naar de groene vlag. Achterin het veld werd het hierdoor erg druk. Steve Kinser raakte de achterkant van voormalig F1-coureur Eliseo Salazar. De race werd opnieuw geneutraliseerd.

Bij de herstart ging nieuwkomer Jeff Ward naar voren. De voormalig motorcross kampioen reed snel op de derde plaats, achter Luyendijk. Ronden lang ging Tony Stewart aan de leiding in de race. In ronde 60 ging Luyendijk voorbij Stewart. De Nederlander noteerde snelle rondetijden van wel 213 mijl per uur. Het team van Luyendijk, Treadway Racing, had moeite met de pitstops. De voorsprong van de Nederlander was groot genoeg om Stewart achter zich te houden. De race verliep gemoedelijk tot ronde 114. Billy Roe en Paul Durant crashte hard in de muur. Hoewel de schade aan beide auto's aanzienlijk was, waren de coureurs ongedeerd. Even later crashte Dr. Jack Miller, ook hij was ongedeerd.


Bij de volgende raceronden ging rookie Jeff Ward naar de leiding. Lang leek het er op dat de coureur van Team Cheever de race ging winnen. In een veld vol achterblijvers ging zijn voorsprong van vier seconden te niet. Luyendijk en Stewart zetten de jonge coureur direct onder druk. In de slotfase was het niet duidelijk of de voorste drie coureurs wel genoeg brandstof (methanol) aan boord hadden om de race te finishen. Ward ging de pits in gedurende de voorlaatste safety car periode. Luyendijk en Stewart kwamen een ronde later binnen. Dit keer was de stop van Luyendijk wél goed. Stewart liet zijn motor afslaan en Scott Goodyear nam de tweede plaats over.

De finish van de race was even chaotisch als de start. Bij een volgende safety car periode moest Stewart nogmaals de pits in voor extra brandstof. Goodyear, Luyendijk en Jeff Ward reden vooraan met nog acht ronden te gaan. Treadway Racing teamgenoten Luyendijk haalde Goodyear in en zij liepen snel weg bij de rest van het veld. Met nog vijf ronden te gaan was er opnieuw een neutralisatie. Dit gaf Luyendijk de kans om brandstof te sparen. Het veld werd vrijgegeven met nog drie ronden te gaan. Tony Stewart, op de zesde plek, raakte de muur maar reed verder. De gele vlag werd getoond. In de laatste ronde brandden de gele lampen nog, maar de man op de start/finish toonde de witte vlag. Luyendijk ging op het gas en sloeg een gat richting Goodyear om zo zijn tweede Indy 500 te winnen.

Maandag, 26 mei


Dinsdag, 27 mei