Tom Cloet: "Ik verwachtte meer ervaren Daytona-rijders"

Afgelopen weekend werd de 45ste editie van de legendarische 24 uur van Daytona verreden. Tom Cloet, in 2006 nog winnaar van de 24 uur van Zolder, was naast Marc Goossens de enige Belgische vertegenwoordiger en gaf in Daytona de aftrap voor zijn endurance-seizoen 2007. Tom Cloet vormde samen met Pierre Bourque, Mike Solley en Auston Harris het rijderkwartet op een Porsche 997 GT3 Cup van het zeer sterke Amerikaanse team The Racer’s Group (TRG). Na een regelmatige wedstrijd finishte de TRG-Porsche met nummer #67 uiteindelijk op een verdienstelijke twaalfde plaats in GT en 28ste algemeen.

Het was Cloet die de Porsche GT3 kwalificeerde voor de race, alhoewel hij amper ervaring met de wagen had.
Tom Cloet: “Ik was wat verrast dat ik meteen de snelste van de vier was. Blijkbaar waren mijn teammaats niet de ervaren Daytona-rijders die ik verwacht had, iets waar ik wel wat op gehoopt had. Maar goed, daar viel natuurlijk niets meer aan te veranderen en ons opzet was zo regelmatig mogelijk te rijden en zo plaatsen te winnen.”

De race zelf verliep vlekkeloos voor de West-Vlaming. Tom Cloet nam maar liefst negen uur van de wedstrijd voor zijn rekening, waaronder een goed deel van de ‘natte’ uren. “Het regende inderdaad gedurende een deel van de race en blijkbaar houden Amerikanen daar niet bijster van. Op de natte piste waren het bijna exclusief de Europeanen die het werk op zich namen en de ronden afmaalden.”
Uiteindelijk ging de Porsche-crew als twaalfde GT over de meet, na een wedstrijd zonder incidenten. “Bovendien waren we de tweede (van de vijf) TRG-Porsches, naar mijn mening toch een goed resultaat. Het team heeft uitstekend werk verricht, maar vooral de wagen zal me bijblijven. De 997 is een formidabele auto, waarmee je overal goed kan scoren.”

Ook TRG leek opgetogen over de prestatie van de Belg, want naar alle waarschijnlijkheid zien we Tom Cloet dit seizoen nog tweemaal in de Grand-Am in actie. “Kevin Buckler (de man achter TRG) vroeg me om zowel de 6 uur van Watkins Glen, als de Miller Motorsports 1000 kilometer nog te betwisten, wat natuurlijk een compliment is.”