Roderick Pikker rijdt wervelende inhaalraces in Kerpen: “Ik dacht alleen maar: naar voren, naar voren”

KERPEN - Het was een weekeinde met wisselende resultaten voor Roderick Pikker tijdens de achtste en laatste ronde van het NK Rotax Max. Op de Erftlandring in Kerpen liet de talentvolle Hagenaar na zijn uitvalbeurt in de eerste race, een geweldige wederopstanding zien in race 2. Vanuit de achterhoede stormde hij in het gigantische startveld van de Micro Max-klasse met meer dan 30 karters richting de top. In de tweede race bracht het hem de zevende positie en in de derde vocht hij zelf voor een plek bij de eerste de vijf. Maar hoe je het ook wendt of keert: er zat een duidelijke stijgende lijn in zijn prestaties.

Tijdens de kwalificatie kwam Roderick tot de dertiende tijd. Ambitieus als hij is, was hij niet echt tevreden met dat resultaat, zei hij terugblikkend op de laatste NK-ronde. Zijn ietwat teleurstellende optreden tegen de klok kon hij maar moeilijk verklaren. “In de training reed ik nog de derde tijd”, zei hij. “Waarom het in de kwalificatie dan niet lukte, weet ik niet.”

Pikker moest gewoon even door de zure appel heen bijten, zo bleek tijdens de eerste race, waarin hij van de baan werd gebeukt. Daardoor was hij genoodzaakt om zijn kart in het gras te parkeren. Het betekende dat hij de tweede race van de 29ste en laatste plaats moest aanvangen. Hoe nadelig dat in eerste instantie ook was, die race betekende op glorieuze wijze zijn wederopstanding.

Alsof de andere karters er niet waren baande Roderick zich een weg naar voren. Met mooie inhaalacties verschalkte hij de ene na de andere rijder. Zo belandde hij uiteindelijk op de zevende plek. Een huzarenstukje waar hij trots op mocht zijn. “Ik dacht alleen maar: naar voren, naar voren”, zei Roderick. “Dat was mijn tactiek. Inhalen was niet heel erg moeilijk. De kart liep dankzij de monteurs nu heel goed omdat ze in de training al wat hadden veranderd aan de afstelling. In de tweede race was het dus stukken beter, voelde ik.”

Zijn fraaie zevende plek bood een mooi perspectief voor de derde race van de dag en tevens de laatste van het lange seizoen. Roderick wilde die natuurlijk goed afsluiten om met een goed gevoel vooruit te kunnen blikken op het volgende seizoen. Hoewel hij in de laatste paar ronden opnieuw van de baan gedrukt werd en daardoor als achttiende eindigde, hoefde hij zich bepaald niet te schamen voor zijn race. Want op dat moment reed hij op een keurige vijfde plaats met uitzicht op meer. “Doordat ik van de baan werd gereden, liep mijn remschijf vast en kwam ik niet goed meer vooruit. Deze keer was ik wel een beetje boos. Als dat niet was gebeurd was ik waarschijnlijk rookiekampioen geworden.”

Al met al een bewogen seizoen voor de debutant met hoogte – en dieptepunten. Eén van die hoogtepunten kan hij zich nog goed herinneren. “Dat was de race in Berghem, die won ik toen. Dat was een mooi moment. Verder heb ik veel geleerd zoals inhalen, soms moest ik vanuit het achterveld naar voren sturen en dat ging goed. Ik heb erg goed inhalen geleerd in de Micro Max klasse en leuk geracet dit seizoen. Ook hebben we altijd een leuke groep mensen mee naar het karten. Het is altijd gezellig. Ik wil daarom iedereen bedanken, die mij dit jaar geholpen heeft.”